DDoS Koruması Nedir? Saldırı Türleri ve Modern Savunma Yöntemleri

Her saniye dünyada binlerce sunucu DDoS saldırısına maruz kalıyor. Oyun sunucunuz, VDS’iniz ya da web siteniz — hiçbiri bağışık değil. Peki DDoS koruması nedir, nasıl çalışır ve sizi gerçekten neleri koruduğunu biliyor musunuz?

Bu yazıda:
  1. DDoS Saldırısı Nedir?
  2. DDoS Saldırı Türleri
  3. Klasik Koruma vs. Modern Yaklaşım
  4. XDP ve eBPF: Çekirdek Seviyesi Koruma
  5. Oyun Sunucusunda DDoS Koruması
  6. Doğru Korumayı Nasıl Seçersiniz?

DDoS Saldırısı Nedir?

DDoS (Distributed Denial of Service — Dağıtık Hizmet Engelleme) saldırısı; onlarca, bazen milyonlarca ele geçirilmiş cihazın (botnet) hedef bir sunucuya eş zamanlı sahte istek göndermesiyle gerçekleşir. Amaç basittir: sunucunun ya da ağ bağlantısının kapasitesini tıkamak, meşru kullanıcıların erişimini engellemek.

Tek bir IP’den gelen saldırı DoS (Denial of Service) olarak adlandırılır ve engellenmesi görece kolaydır. DDoS’ta saldırı farklı ülkelerden, farklı IP bloklarından gelir; bu yüzden basit IP engellemesi işe yaramaz.

Gerçek boyut: 2024 yılında kaydedilen en büyük DDoS saldırısı 5.6 Tbps (terabit/saniye) bant genişliğine ulaştı. Bu, Türkiye’nin tüm internet kapasitesinin büyük bölümünü birkaç dakikada eritebilecek bir güç demektir.

DDoS Saldırı Türleri

1. Volümetrik Saldırılar (Bant Genişliği Tüketme)

En yaygın tür. Hedefin bant genişliğini veya NIC kapasitesini doldurur. Milyonlarca küçük UDP paketi ya da ICMP flood olarak gelir. Oyun sunucularına yönelik saldırıların büyük çoğunluğu bu kategoridedir.

  • UDP Flood: Rastgele port ve kaynaklardan gelen yüksek hacimli UDP paketleri
  • ICMP Flood: Ping isteklerinin milyonlarcası ile bant doldurma
  • DNS Amplification: Küçük soru, büyük yanıt — hedefin IP’si sahte kaynak olarak kullanılır
  • NTP Amplification: 1 bayt gönder, 500 bayt al — 500x amplifikasyon

2. Protokol Saldırıları (Durum Tablosu Tüketme)

Güvenlik duvarı ve yük dengeleyicilerin durum tablolarını (state table) doldurarak işlevsiz hale getirir.

  • SYN Flood: TCP el sıkışmasının yarısını tamamlayıp bırakır; sunucu yarı açık bağlantıları bekler
  • ACK Flood: Sahte TCP ACK paketleriyle durum tablosu dolar
  • Fragmented Packet Attack: Bölünmüş paketlerle yeniden birleştirme kuyruğunu doldurur

3. Uygulama Katmanı Saldırıları (Layer 7)

En zor tespit edilenidir. Normal HTTP isteği gibi görünür ama saniyede binlercesi gelir.

  • HTTP Flood: Meşru görünen GET/POST istekleri
  • Slowloris: Bağlantıyı açık tutup çok yavaş veri gönderir
  • RUDY: POST gövdesini byte byte iletir, sunucu bekler

Klasik Koruma vs. Modern Yaklaşım

Geleneksel yaklaşım basittir: trafiği gözlemle, kural yaz, engelle. Sorun şu ki bu yöntem paketleri işletim sistemi yığınına (TCP/IP stack) indirdikten sonra işler. Yani her saldırı paketi:

  1. NIC’e gelir
  2. Kernel buffer’a kopyalanır (sk_buff tahsisi)
  3. Netfilter/iptables kurallarından geçer
  4. Sonra düşürülür

Milyonlarca pps’lik saldırıda bu döngü CPU’yu eritir, bellek baskısı artar, meşru paketler kuyrukta kaybolur.

Eski Yöntem iptables / netfilter
  • Paket kernel yığınına iner
  • sk_buff bellek tahsisi
  • Her paket için CPU döngüsü
  • 500K pps üstünde sistem çöküşü riski
Modern Yaklaşım XDP / eBPF
  • Paket NIC sürücü katmanında değerlendirilir
  • Bellek tahsisi yapılmadan DROP
  • 50+ Mpps kapasitesi
  • Kernel bypass — salt donanım hızı

XDP ve eBPF: Çekirdek Seviyesi Koruma

XDP (eXpress Data Path), Linux çekirdeğindeki en erken müdahale noktasıdır. Paket henüz NIC sürücüsündeyken — yani herhangi bir bellek tahsisi veya protokol işleme gerçekleşmeden — eBPF programları çalışır.

⚡
XDP_DROP

Saldırı paketi sürücü seviyesinde yok edilir. Sıfır kopyalama, sıfır bellek tahsisi.

🔀
XDP_PASS

Geçerli paket normal kernel yoluna iletilir. Oyuncu trafiği kesintisiz akar.

🛡️
eBPF Politika

Kaynak IP, port, protokol ve paket imzasına göre anında kararlar.

🚀
DPDK + VPP

Yüksek hacimli trafik işleme için kernel bypass ve vektörel paket işleme.

eBPF (extended Berkeley Packet Filter) ise bu süreçte kullanılan programlama modelidir. Kullanıcı alanında yazılan ve doğrulanan güvenli bytecode’lar, kernel içinde çalıştırılır. Bu sayede kernel yeniden derlenmeden yeni filtre kuralları anında yüklenebilir.

Gerçek performans: Modern sunucu donanımında XDP tabanlı koruma, tek çekirdekte 20-50 Mpps (megapaket/saniye) DROP kapasitesine ulaşabilir. 10 çekirdekli bir sistem saniyede 500 milyon saldırı paketini engelleyebilir.

Oyun Sunucusunda DDoS Koruması

Oyun sunucuları DDoS saldırıları için özellikle cazip hedeflerdir. Nedeni basit: oyunlar çoğunlukla UDP üzerinden çalışır ve UDP bağlantısızdır. Yani sahte kaynaklı UDP flood, gerçek oyuncu trafiğiyle kolayca karışır.

Klasik firewall bu durumda iki şeyden birini yapar:

  1. Tüm UDP’yi engeller → oyun çöker
  2. UDP’ye izin verir → flood geçer

Phoenix Guard, oyun trafiğinin özelliklerini öğrenerek (paket boyutu, port deseni, zamanlama) meşru oyuncu paketlerini saldırı flood’undan ayırt eder. FiveM, Minecraft, CS2, Rust gibi oyunların protokol desenleri ayrı ayrı tanınır.

FiveMMinecraftCS2RustValheimARKPalworldDayZ

Doğru Korumayı Nasıl Seçersiniz?

DDoS koruması seçerken şu soruları sorun:

  • Koruma nerede çalışıyor? — Kernel bypass mı, yoksa userspace mi?
  • Kapasite ne kadar? — Gbps ve Mpps cinsinden net rakam var mı?
  • Temiz yol garantisi var mı? — Saldırı altında meşru trafik geçiyor mu?
  • Lokasyon önemli mi? — Türkiye kullanıcıları için yerel koruma ping’i düşük tutar
  • Oyun protokolü tanıma var mı? — Sadece HTTP/HTTPS değil, UDP oyun trafiği de korunuyor mu?
Phoenix Guard ile korumalı VDS veya oyun sunucusu kiralayın — XDP/eBPF + DPDK/VPP tabanlı, Türkiye lokasyonlu, oyun trafiğine özel koruma.